TÜKETE TÜKETE TÜKENECEĞİZ

Yıllardır farklı farklı yaşlardaki çocuklara hayatlarının belli dönemlerinde yarenlik ediyorum. Siz farklı tanımlıyor olsanız da ben tam anlamıyla yarenlik etmek olarak tanımlayabiliyorum. İnanın onlardan öğrendiklerimi başka hiç kimseden öğrenmemişimdir. Kullandıkları kelimeler, hitaplar, takma isimler hatta argolar bile sürekli değişiyor. Kelimeleri de hızlı tüketiyorlar. Buna bağlı olarak benim onlara sorduğum sorular da onlardan aldığım cevaplar da değişiyor. Son dönemlerde uyguladığım bir testteki standart sorulardan birindeki soru şu” insanların kırık ya da bozulan bir eşyayı yeni gibi yapmak için yaptıkları nedir?” cevap vermek için uzun süre düşününce dayanamayıp soruyorum pekala siz evde kırılan ya da bozulan eşyalarınızı ne yapıyorsunuz diye. Ne yazık ki verdikleri artık neredeyse standart cevap çöpe atıyoruz. Çocuklar tamir ve tamirci kavramlarını bilmiyorlar. Çöpe attıkan sonra ne yapıyorsunuz diye sorduğumda ise maalesef yine cevap yenisini alıyoruz. Bunun üzerine oturup uzun uzun düşünüyorum. Önce çuvaldızını kendime batırıyorum. Aslında oturup günlerce oyuncağımızın ya da kasetçalarımızın tamir edilmesini heyecanla bekleyen bizler mi fazla abartıyoruz, fazla mı duygusalız, fazla mı eşya ile bağ kurmuşuz, fazla mı yokluk çekmişiz. Evirip çeviriyorum kafamda bizler yeni kuşağın ebeveynleriyiz. Biz mi aman at çocuğum yenisini alırız diye çocuklarımıza öğretiyoruz. Bizim zamanımızda yokluk sadece parasal anlamda bir yokluk değildi. En zengin evlerde de yurtdışından gelen oyuncaklar vardı kırılsa ya da bozulsa yenisini gidip alacağımız bir yer de yoktu. Şöyle de bir başka gerçek var; ben çocuğuma oyuncak almak istemiyorum artık, o kadar kalitesiz ki aldığımız oyuncaklar eve gidene kadar kırılıp bozuluyor. Bir de eskisi gibi tamir ettirebileceğimiz tamirci de bulamıyoruz. Hiç almayalım daha iyi diye düşünüyorum. Benim kendi çocukluğumdan kalma oyuncakların hala sapasağlam duruyor. Onlarla şimdi kendi çocuğum oynuyor, oynayabiliyor. Birkaç çocuk yüzümü güldürdü. Öğretmenleri ya da ebeveynleri çevre konusunda duyarlı olduğu için sanırım geri dönüşüm kutusuna atarız dedi yine de beklediğim tamir ettiririz cevabı değildi. Bizler sadece eşyaları değil, kelimeleri değil , kavramları hatta meslekleri de tüketmişiz.